ငယ္စဥ္ဘ၀ - ၂ (ေကာ့ေသာင္း အမွတ္တရ)
ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ့ ေတာင္ဘက္ အစြန္းက်ဆံုးျဖစ္တဲ့ နယ္စပ္ၿမိဳ ႔ေလး... ဟိုဘက္ကမ္းက ထုိင္းႏုိင္ငံ ရေနာင္း.. အလယ္မွာ ပါခ်န္ျမစ္က ျခားထားၿပီး ျမန္မာျပည္ဘက္မွာေတာ့ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ ႔ေလးေပါ့.. ဆုိင္ကယ္ၿမိဳ ႔ေတာ္လို႔ တင္စားျခင္း ခံရေလာက္ေအာင္ ဆုိင္ကယ္ကိုပဲ အဓိကထားတဲ့ ေနခ်င္စဖြယ္္ ၿမိဳ ႔ေလးပါ... ကုန္းတက္ကုန္းဆင္းေတြက မ်ားတာမို႔လည္း စက္ဘီးက မတြင္က်ယ္လွဘူးေလ...
အလယ္တန္းေက်ာင္းသား ဘ၀ကို အဲဒီေဒသေလးမွာ စတင္ခဲ့ရသလို.. အဲဒီ ၿမိဳ ႔ရဲ့ အလယ္တန္းေက်ာင္းေလး တစ္ခုမွာပဲ ၅တန္းကေန ၇တန္းထိ ပညာဆည္းပူးခဲ့ရတာပါ၊ အေဖနဲ႔ အေမတုိ႔က ဆရာ၀န္ေတြဆုိေတာ့ အဲဒီမွာ ၃ႏွစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ ခဲ့ၾကရတယ္။ ဘုတ္ျပင္းကေန ေကာ့ေသာင္းကို ေျပာင္းလာခဲ့ရတာပါ.. ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေန႔မွာပဲ အမွတ္ရစရာ အျဖစ္တစ္ခုကို ရင္ဆုိင္ခဲ့ရပါေတာ့တယ္.. ျဖစ္ပံုက ဒီလို..
တာ၀န္နဲ႔ ေျပာင္းလာခဲ့ရေပမယ့္. ေရွ ႔က ဆရာ၀န္က ေနအိမ္ကေန မေျပာင္းရေသးတာေၾကာင့္ ေဆးရံုမွာ ရွိတဲ့ အေဆာင္တစ္ခုမွာ.. တိတိက်က် ေျပာရရင္ေတာ့ သံဃာေဆာင္မွာေပါ့.. ရက္ ၂၀ေလာက္ ေနလုိက္ရေသးတယ္.. ေနရာေဒသ အသစ္တစ္ခုကို ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဆုိေတာ့ စိတ္၀င္စားစရာေတြက အျပည့္ေပါ့.. ငယ္ကလည္း ငယ္ေသးတာဆုိေတာ့ ပစၥည္းေတြ ကူသည္ေပးရတာေတာင္ မရွိခဲ့ပါဘူး..
တစ္ေန႔ တစ္ညလံုးလံုး စက္ေလွနဲ႔ ပင္လယ္ခရီးကို ျဖတ္သန္းခဲ့ရတာမို႔ လႈိင္းဒဏ္၊ ခရီးပန္းတဲ့ ဒဏ္ေတြေၾကာင့္ အဲဒီ အေဆာင္ကို ေရာက္ေရာက္ခ်င္းမွာပဲ ေတြ႔ရာ ကုတင္ေပၚမွာ ပစ္လွဲလုိက္မိေတာ့တယ္.. အိပ္လို႔ ရလားေမးေတာ့ ရတယ္ဆိုတာနဲ႔..
ဒီလိုနဲ႔ တစ္နာရီ ႏွစ္နာရီေလာက္ေတာ့ ၾကာခဲ့မယ္ထင္ပါတယ္.. အိပ္ေမာက်သြားပါေလေရာ..
ေနာက္ႏိုးလာေတာ့ ဟုိဟိုဒီဒီ စူးစမ္းၾကည့္တာေပါ့.. အေရွ ႔တည့္တည့္မွာေတာ့ အဆင္းလမ္း တစ္ခု.. ေအာက္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေဆးရံုရဲ့ ပင္မ အေဆာက္အဦ၊ ေဘးဘက္ေတြကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္.. ဆုိင္ကယ္ေတြ ေပါမ်ားတာ ေတြ႔လုိက္ရတယ္.. ကုန္းဆင္းလမ္းေလး တစ္ခုမွာ အက်ႌနံပတ္ေတြ ၀တ္ထားတဲ့ ဆုိင္ကယ္ တက္စီ သမားေတြကိုလည္း စိတ္၀င္တစား ေငးေနလုိက္မိတယ္.. ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ခဲ့မိတဲ့ အခန္းရဲ့ ျပတင္းေပါက္ကေန လွမ္းၾကည့္လုိက္ရင္ ေပ ၂၀ေလာက္ အကြာမွာ အေဆာင္ေလး တစ္ခု.. တုိက္ပုေသးေသးေလး တစ္ခုကို လွမ္းျမင္ေနရတယ္.. ဘာလဲေပါ့..
ဒါနဲ႔ လူႀကီးေတြဆီကိုသြား.. အဲဒီ တုိက္ပုေလးက ဘာလဲလို႔ ေမးၾကည့္တဲ့အခါက်ေတာ့... "ရင္ခြဲရံု"တဲ့...
လူလည္း နည္းနည္းေတာ့ ၿဖံဳသြားသလို.. ေနာက္လည္း အဲဒီ အိပ္ခဲ့တဲ့ အခန္းဘက္ သိပ္မကူးျဖစ္ေတာ့ဘူး.. အဲဒီမွာ ေနခဲ့ရတဲ့ ရက္ ၂၀ေလာက္မွာ တြန္းလွည္းေပၚမွာ အ၀တ္ျဖဴအုပ္ၿပီး တြန္းတင္လာတဲ့ တြန္းလွည္းေတြကိုသာ ျမင္ေနရတဲ့အခါမွာေတာ့...